Het is vandaag slalommen geblazen bij de vennen aan de Mastenlaan. Aangespoord door de regen zetten tientallen bruine kikkertjes hun eerste sprongen naar de volgende fase in hun leven. Dit blijkt de “kikkerregen” te heten.
De beestjes zijn nog maar 1 cm groot en dan heb je toch wel een seconde of twintig nodig om heelhuids aan de overkant van het zandpad te komen. Een halsbrekende toer met al die wandelaars om je heen, maar ze hebben de afgelopen dagen wel meer avonturen doorgemaakt. Een paar dagen geleden waren ze nog kikkervisjes van 5 tot 7 cm lang en stonden er vooral algen op het menu. Maar vanaf het moment dat hun staart is afgevallen, hebben ze plotseling meer trek in spinnetjes, kevers en mieren.
Dus springen ze uit het water, op zoek naar een nieuw onderkomen. Het water zoeken ze vanaf nu alleen nog op voor hun winterslaap of als het erg warm is. En om zich voort te planten. Maar daar zijn ze over een jaar of twee pas aan toe. Tot die tijd zien ze hun soortgenoten niet, maar zoeken ze lekker een plekje in het beschutte bos en hebben ze de tijd voor zichzelf.
De komende tijd zijn het vooral de vogels voor wie ze zich schuil moeten houden. Omdat ze vooral ‘s nachts op zoek gaan naar eten, zijn de gevaren van die enge wandelschoenen voorlopig gelukkig even geweken.
Over Mark en Mastbos 