Normaal geven amfibieën er de voorkeur aan overdag te schuilen, maar het is vandaag regenachtig. En daarmee voelt deze kleine watersalamander zich blijkbaar veilig genoeg om op ontdekkingsreis te gaan. Het is een jonkie van hooguit 3 cm groot. De komende twee jaar zal hij heel wat watervlooien en muggen moeten verorberen om zijn volwassen lengte van ca 10 cm te bereiken.
Bij kleine watersalamanders zijn de mannetjes, in tegenstelling tot de meeste andere amfibieën, wat groter dan de vrouwtjes. De dieren leven in een jaarlijkse cyclus. In de zomer, herfst en winter geldt de landfase, waarin zowel de mannetjes als de vrouwtjes bruin zijn – de ideale schutkleur voor op het land. Maar in de waterfase (de lente en daarmee de paartijd) transformeert de huid van de mannetjes naar oranjegeel met zwarte stippen.
Het is niet echt bijzonder het beestje tegen te komen. Na de gewone pad en de bruine kikker, is de kleine watersalamander in Nederland de meest voorkomende amfibie. Wat wél bijzonder is, is dat het beestje in deze fase van zijn leven een unieke eigenschap heeft: door zijn waterafstotende huid en zijn lage lichaamsgewicht kan hij op water lopen! Jammer genoeg tref ik hem op het zandpad. Maar ik speur de komende weken met extra belangstelling naar de waterlijn!
Over Mark en Mastbos 